Strona główna

Alternative content

Szkoła Muzyczna Biała Podlaska

Filmy video

Zespół Szkół Muzycznych I i II Stopnia im. Fryderyka Chopina w Białej Podlaskiej - Budynek

Budynek Szkoły

Zespół Szkół Muzycznych I i II Stopnia im. Fryderyka Chopina w Białej Podlaskiej, szkoła muzyczna

Wnętrze Szkoły

Ostatnia aktualizacja: 13 11 2017
Historia
powrótdrukuj stronę

         Trudne lata powojenne oznaczały borykanie się z wieloma kłopotami. Jednak nawet wtedy nie zapomniano o kulturze i muzyce, która towarzyszyła ludziom w różnych sytuacjach. W cztery lata po wyzwoleniu Białej Podlaskiej spod okupacji niemieckiej powstało w mieście Towarzystwo Miłośników Sztuki, którego inicjatorem był Tadeusz Kwaśniewski, pracownik referatu kultury i sztuki Powiatowej Rady Narodowej. Skupiało ono autentycznych propagatorów szeroko pojętej kultury.         
         Aktywnie działały trzy sekcje Towarzystwa: literacka, dramatyczna i śpiewacza. W kręgu tej ostatniej narodził się projekt utworzenia w Białej Podlaskiej szkoły muzycznej, której zadaniem byłoby nauczanie podstaw muzyki rozwijanie zainteresowania sztuką. Kaganek oświaty miało nieść kilku autentycznych zapaleńców z Wincentym Światlowskim na czele. Z jego inicjatywy utworzony został komitet organizacyjny, który doprowadził do powstania Niższej Szkoły Muzycznej Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. 

       
Szkoła nie miała własnego lokalu. Dzięki życzliwości dyrektorki Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater - Anieli Walewskiej, W. Światłowski oraz wspierający go skrzypek Józef Ostroga (wcześniej zawodowy podoficer WP) i pianistka Maria Świątkowska, mogli nieodpłatnie korzystać popołudniami z kilku pomieszczeń w budynku liceum przy ul. Narutowicza. Nauczyciele pracowali z wielkim zapałem i zaangażowaniem prawie bezinteresownie. Na ich niewygórowane wynagrodzenia składały się dotacje Rady Miejskiej i Liceum Ogólnokształcącego im. E. Plater.

       Skromne warunki, w jakich przychodziło zdobywać wiedzę nie odstraszały chętnych. W pierwszym roku szkolnym 1949/50, gry na fortepianie i skrzypcach uczyło się 64 młodych ludzi. Rok później kadrę zasilili: pianistka Justyna Niwińska oraz kapelmistrz orkiestry dętej Władysław Szemerluk, uczący gry na akordeonie oraz instrumentach szarpanych. Liczba uczniów mogła wzrosnąć do 84. W czerwcu 1951 roku szkołę przejęło Ministerstwo Kultury i Sztuki. Zmienił się jej status i nazwa. Państwowa Szkoła Muzyczna otrzymała imię Fryderyka Chopina. Pół roku później, bo w styczniu 1952 roku decyzją ministra Włodzimierza Sokorskiego obniżono jednak jej stopień organizacyjny. PSM została przekształcona w Państwowe Ognisko Muzyczne. Taki status zachowała do czerwca 1978 roku.

     Z czasem okazało się jak skutki tej decyzji zaważyły negatywnie na rozwoju edukacji muzycznej w Białej Podlaskiej. Mimo to, doraźne wysiłki pedagogów przynosiły zadowalające rezultaty. W czerwcu 1953 roku spora część bialskich wychowanków mogła uczestniczyć w pokazie umiejętności instrumentalnych ognisk muzycznych, zorganizowanym w lubelskim Teatrze im. J. Osterwy. W bialskim ognisku działały aktywnie trzy zespoły: skrzypcowy, akordeonowy i mandolinowe - gitarowy, a także chór dziecięcy i chór mieszany. Koncertowały one często w spółdzielniach produkcyjnych, zakładach pracy, PGR- ach i gminach powiatu bialskiego, i to nie tylko z okazji świąt państwowych. Wykonywały m.in. pieśni Stanisława Moniuszki i utwory z repertuaru "Mazowsza".  

    Do 1956 roku oprócz piątki wspomnianych pedagogów, w ognisku pracowała jeszcze pianistka Krystyna Węglińska oraz akordeonista Ryszard Wilczak. l czerwca 1957 roku zmarł dyrektor Wincenty Światlowski. Jego obowiązki przejęła pianistka Maria Światlowska, pracująca ze szczególnym oddaniem na stanowisku dyrektora do czerwca 1973 roku. Ona też doprowadziła do powstania kwartetu męskiego "Rewelersi", cieszącego się sporym powodzeniem nie tylko w powiecie bialskim. Sukcesy odnosił też zespół akordeonowy stworzony przez Ryszarda Wilczaka. Ceniono go szczególnie za wielce urozmaicony repertuar, dzięki któremu zespól był atrakcją wielu imprez.
 
      Zasłużone laury zbierał również kwintet akordeonowy, stworzony przez Mieczysława Balcerzaka, absolwenta Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi, który w 1971 roku zasilił kadrę pedagogiczną bialskiego ogniska. Ten kwintet złożony był z uczniów PSM i Liceum Ogólnokształcącego im. J.I. Kraszewskiego, gdzie M. Balcerzak prowadził zajęcia muzyczne - chór i zespół wokalny. 

      Najtrudniejsze chwile przeżyło ognisko w latach siedemdziesiątych, a to głównie z powodów lokalowych. Ponad 150 uczniów doskonaliło swe umiejętności muzyczne w pomieszczeniach Liceum Ogólnokształcącego im. J. I. Kraszewskiego. We wrześniu 1974 roku, staraniem ówczesnego dyrektora Mariana Kwiatonia, szkoła otrzymała pomieszczenia w budynku zajmowanym dotąd przez Komendę Powiatową MO przy ul. Krótkiej. Zdawało się, że zła passa została przełamana. Niestety, kiedy po reformie administracyjnej kraju, w czerwcu 1975 roku Biała Podlaska stał się miastem wojewódzkim, służby porządkowe potrzebowały dodatkowych pomieszczeń. W ciągu jednej nocy opróżniono budynek przy ul. Krótkiej z instrumentów i sprzętu szkolnego, przenosząc je do baraku wojskowego obok Zespołu Szkół Zawodowychnr 2 przy ul. Brzeskiej. Kto wie, czy nie rozgrabiono by ich, gdyby nie przytomność Heleny Bańkowskiej, pracownika administracyjnego ogniska. Ona jedna dokładnie wiedziała gdzie i co zostało umieszczone. Potrafiła też tego upilnować. 

      Po wyjeździe Mariana Kwiatonia z Białej Podlaskiej w 1975 roku, obowiązki dyrektora sprawował przez pięć lat nauczyciel zajęć teoretycznych i akordeonu Mieczysław Balcerzak. Przyszło mu pracować w wyjątkowo złożonych warunkach. Kłopoty lokalowe zmuszały nauczycieli do prowadzenia zajęć w pomieszczeniach Liceum im. J. I. Kraszewskiego, a także prywatnych mieszkaniach. Przypominało to nieco późniejsze "latające uniwersytety", których słuchacze również spotykali się z wykładowcami w mieszkaniach prywatnych. Dopiero w 1977 roku udało się pedagogom otrzymać trzy pomieszczenia zastępcze w drewnianym domku przy ul. Brzeskiej. 

      W czerwcu 1978 roku Państwowe Ognisko Muzyczne przekształcone zostało w Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. Na jej czele stanął absolwent wydziału pedagogicznego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu Eugeniusz Kubinowski, który przybył na Podlasie dwa lata wcześniej z zamiarem reaktywowania społecznych ognisk muzycznych. Z inicjatywy E. Kubinowskiego powstało Bialskopodlaskie Towarzystwo Muzyczne, które miało upowszechniać kulturę muzyczną, organizując koncerty, przeglądy i kursy dla nauczycieli. Sprawowało też opiekę nad społecznymi ogniskami muzycznymi w Jabłoniu, Konstantynowie, Międzyrzecu Podlaskim, Parczewie, Radzyniu Podlaskim, Sarnakach, Terespolu, Tucznej i Wohyniu.

     -Na bazie ognisk miały powstawać szkoły muzyczne - wspomina E.Kubinowski. Niestety, udało się pomyślnie uruchomić tylko szkoły w Białej Podlaskiej, Łosicach, Międzyrzecu i Radzyniu. Bialska szkoła borykała się z wieloma bolączkami. Przede wszystkim brakowało instrumentów, na jakich można by było nauczać gry. Pieniądze owszem były, ale ówczesne limity uniemożliwiały zdobycie pożądanych instrumentów. Aby je sprowadzić do Białej konieczne były częste podróże do Lublina, Warszawy, Krakowa. Dyrektor Kubinowski sam przy woził fortepiany i wnosił je do sal lekcyjnych. Ciągle toczył też batalię z władzami wojewódzkimi o lokal dla bezdomnej szkoły. 

      Wiele pomogła przychylność ówczesnego dyrektora wydziału kultury Urzędu Wojewódzkiego Bronisława Maksymiuka, który m.in. dopingował dyrektora jak tylko potrafił. -Starałem się zmienić niechętny stosunek znacznej części rodziców do nauczania muzyki swoich pociech - wspomina po latach E. Kubinowski. -Wielu, nawet gruntownie wykształconych bialczan, nie miało przekonania do nauczania dziecka w tym mieście. Uważali, że jeśli już kształcić artystycznie, to w Lublinie albo Warszawie. Widać lata funkcjonowania ogniska odcisnęły swoje piętno. 
     Szczęśliwym splotem okoliczności udało mi się zakupić sporo nowych instrumentów. Z pomocą przyszli też nowi pedagodzy m.in. Ewa i Jan Stępkowie, Krystyna Tatko, Dorota Kujawa, Elwira Śliwkiewicz, Edward Melaniuk, Zbigniew Trochimiuk, Jarosław Bijata. 
      Przełomowy był dla szkoły rok 1982. Jesienią nauczyciele i uczniowie sprowadzili się nareszcie do własnego budynku, należącego do kompleksu poradziwiłłowskiego zespołu zamkowego, przy ul. Warszawskiej 12 B, zajmowanego dotąd przez Urząd Wojewódzki. Radość mieszała się z obawą, czy niezbędne prace adaptacyjne, związane m.in. z burzeniem części ścian pomieszczeń biurowych nie zakłócą rytmu nauczania. Na szczęście obyło się bez większych kłopotów. Ówczesna dyrektorka Krystyna Tatko-Mikołajczyk nie ustawała w staraniach o generalny remont budynku, wiążący się też z podniesieniem kondygnacji o dodatkowe piętro. Nie były to łatwe pertraktacje, zważywszy konieczność przekonania       Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i zdobycia środków na remont.

     Udało się to dopiero na początku lat 90. Remont prowadzony był w latach 1992-96-Szkoła musiała na czas prac budowlanych poszukać innego lokum. Znaleziono je w budynku Bialskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego przy ul. Sidorskiej. Tam też przez cztery lata prowadzone były zajęcia dydaktyczne. W 1996 roku PSM I stopnia przeniosła się już do wyremontowanego budynku w Parku Radziwiłłowskim. W grudniu 1996 roku można już było zająć piętro i dobudowane poddasze. W kwietniu 97 budowlańcy oddali szkole cały parter, w tym okazałą salę koncertową. Elewację, którą wykonywało Przedsiębiorstwo "Dombud", zakończono jesienią 1998 r. Cały remont pochłonął 800 tyś. złotych. Kwota ta obejmuje również wydatki na osuszanie fundamentów w 1990 roku, od czego w ogóle zaczęto. Dzięki kameralnej sali koncertowej możliwe stało się realizowanie różnorakich występów muzycznych dla publiczności. 

     Już w 1998 roku dyrektor szkoły Waldemar Robak zainicjował koncerty, dla których przyjęto nazwę "Muzyka u Radziwiłłów". Nawiązano tym samym do Koncertów Zamkowych odbywających się wcześniej w tzw. szyi, leżącej naprzeciwko budynku szkoły ćwierć kolistej parterowej budowli, połączonej z sześciopiętrową wieżą wjazdową. Dziś szyja służy jako sala wystawowa Muzeum Południowego Podlasia. - Różnica polega w finansowaniu tych przedsięwzięć - ubolewa dyrektor Robak. - Kiedyś Bialskopodlaskie Towarzystwo Muzyczne otrzymywało na działalność koncertową dotacje. Dziś o pieniądze trzeba prosić. Faktem jest jednak, że dzięki "Koncertom u Radziwiłła" uczniowie szkoły, a także społeczność miasta może słuchać muzyki "na żywo" w dobrym wykonaniu. W sali koncertowej odbywają się też wszelkie konkursy szkolne i popisy uczniów. 

      W następnych latach zwiększyliśmy ilość klas instrumentalnych o altówkę, wiolonczelę, kontrabas, puzon i fagot oraz zatrudniliśmy młodych w pełni wykwalifikowanych nauczycieli. Dołączyli do nas: Marian Andruchiw, Piotr Kalisz, Ulana Buraczyńska, Małgorzata Kalisz, Małgorzata Okułowicz – Żyła, Roman Fesiuk, Radosłąw Żyła, Urszula Staszewska, Katarzyna Pomianowska. W wyniku zwiększenia ilości nauczycieli mogliśmy utworzyć sekcje instrumentalne. Powstała sekcja instrumentów dętych kierownikiem jest Elżbieta Robak i fortepianu kierownik Irena Miszuła.
     Szkoła organizuje kilka cyklicznych imprez. Od 1997 organizowany jest co roku Podlaski Konkurs Instrumentów Dętych połączony z warsztatami metodycznymi dla uczniów i nauczycieli oraz okolicznościowym koncertem. Dwa lata później odbyło się po raz pierwszy Podlaskie Seminarium Gitarowe, w ramach tej imprezy organizujemy lekcje mistrzowskie z czołowymi pedagogami gitary, którzy potem występują w koncercie. Systematycznie organizujemy święto patrona szkoły „CHOPINIADĘ” podczas której odbywają się warsztaty pianistyczne prowadzone przez wybitnych pedagogów oraz wspólny koncert.

       Od 2000 roku dyrektor Waldemar Robak rozpoczął starania o utworzenie szkoły II stopnia. Jak kol wiek wszystkie czynniki przemawiały za utworzeniem placówki to dopiero w 2007 roku powstał Zespół Szkół Muzycznych I i II stopnia. Pozwala to na kontynuację nauki w Białej Podlaskiej uczniom naszej szkoły oraz młodzieży z innych szkół muzycznych I stopnia południowego Podlasia.


 





Odwiedzin: 72697
Start : Aktualności : Historia : Galeria : Absolwenci : Nauczyciele : Sukcesy : Kontakt
Projekt i wykonanie Orange Computers